rzeźba | rysunek

W 2024 roku wykonałam płaskorzeźby do srebrnej monety upamiętniającej „160. rocznicę śmierci Romualda Traugutta”, które przygotowałam na podstawie projektu opracowanego w poprzednim roku. Romuald Traugutt został przywódcą powstania styczniowego 17 października 1863 roku, funkcję ostatniego dyktatora zrywu narodowo-wyzwoleńczego pełnił do momentu jego aresztowania przez carską policję w kwietniu 1864 roku. Jego śmierć 5 sierpnia 1864 roku zamyka najważniejszy etap powstania – po straceniu Traugutta oraz jego współtowarzyszy nastąpił koniec konspiracyjnego Rządu Narodowego oraz załamanie ruchu powstańczego. (…)

---

160. rocznica śmierci Romualda Traugutta

Rewers monety przedstawia portret Romualda Traugutta. Z prawej strony zostały zamieszczone słowa Traugutta, które wypowiedział w trakcie jednego z przesłuchań, prowadzonych po jego aresztowaniu w kwietniu w 1864 roku, jako przywódca powstania styczniowego. Traugutt został pojmany w swojej warszawskiej kwaterze w nocy z 10 na 11 kwietnia 1864 roku. W momencie wkroczenia carskiej policji nie stawiał oporu, wypowiedział jedynie słowa „To już”, które poświadczają jego pełne oddanie sprawie powstania, jak i gotowość przyjęcia konsekwencji wynikających z prowadzenia działań ruchu narodowowyzwoleńczego. W przeciwieństwie do Ludwika Mierosławskiego oraz Mariana Langiewicza – dwóch dyktatorów czasu pierwszych miesięcy wybuchu zrywu – Traugutt sprawował władzę przez dłuższy okres, kierując działaniami w konspiracji pod nazwiskiem Michał Czarnecki. Jego aresztowanie było wynikiem upadku ruchu konspiracyjnego oraz ujawnienia jego roli w powstaniu przez schwytane osoby ze środowiska powstańczego. Mimo świadomości zbliżającego się zagrożenia, nie zdecydował się ustąpić. (…)

Pod koniec 2018 roku przygotowałam na zlecenie tłumaczenie tekstu o XII-wiecznej antabie stanowiącej cenny zabytek sztuki romańskiej na terenie Polski. W 1939 roku w ramach zorganizowanej akcji grabieży dzieł sztuki z terenów okupowanych w czasie II wojny światowej, przymocowana do drzwi klasztoru w Czerwińsku antaba została oddzielona od drzwi i zawłaszczona.

W jej posiadanie wszedł austriacki historyk sztuki Dagobert Frey. Tekst jego autorstwa jest wiernym opisem oryginalnej antaby. (…)

---

Niemiecka sztuka średniowiecza na Mazowszu
Dagobert Frey

Zadaniem tego referatu nie jest przedłożenie zamkniętego obrazu oddziaływania sztuki niemieckiej na terenie północno-wschodniej Polski oraz podanie pochodzenia decydujących nurtów wpływu; takie podsumowujące przedstawienie zaplanowane jest w obszerniejszej formie. Powinny być przytoczone tylko niektóre, przemilczane w spisach pomników, dzieła rzeźbiarskie i malarskie, które już z tego powodu wymagają osobnego badania, i które poprzez wychodzenie poza lokalne zagadnienia mają znaczenie dla niemieckiej historii sztuki. Owo znaczenie tkwi jednakże nie tyle w samych obiektach ile w ich położeniu na mapie sztuki, ponieważ jawią się one jako najdalej na wschód wysunięci reprezentanci określonych tendencji.

Wśród podzielonych księstw, które powstały w wyniku stopniowego rozpadu Polski w dwunastym i początkach trzynastego wieku, Mazowsze jest tym najdalej wysuniętym na północny wschód. Obejmuje ono obszar nad środkową Wisłą z siedzibą książęcą w Warszawie oraz biskupią w Płocku. Na zachodzie graniczy z Łęczycą oraz Kujawami, na północy z Państwem Zakonu Krzyżackiego, zaś na południu z księstwem Sandomierza. Ogląd tego terenu pod kątem sztuki pokazuje nad wyraz rzadkie jej rozpowszechnienie w stosunku do Wielkopolski, obszaru od…

Dyplom „Ciało-Ona”

Rzeźba dyplomowa przedstawia kobiece nogi w pozycji podkulonej, które wpisałam w formę. Ukazana część ludzkiego ciała przeplata się w bryle z jego fragmentami poddanymi modyfikacji, którą wieńczy abstrakcyjna forma geometryczna. Nogi, utożsamiane w wielu kulturach ze zmysłowością, kierują uwagę ku podstawom problemu poruszanego w rzeźbie – jesteśmy świadkami kreowania wizerunku kobiety jako obiektu, o którego wartości…

Przetłumaczony przeze mnie z języka niemieckiego fragment o Piecie Watykańskiej pochodzi z dzieła Hermana Grimma, niedostępnego w przekładzie polskim.

---

: „Leben Michelangelos” Herman Grimm :
: rozdział IV :
: „Pieta w Kościele świętego Piotra” :

5.

„O ile Bachus stoi w niekorzystnym świetle, o tyle przynajmniej jest on widoczny. Jednakże główne dzieło Michała Anioła, ta praca, za sprawą której nagle z poważanego artysty stał się najsłynniejszym rzeźbiarzem Włoch, jest dzisiaj równie dobra jak spowita cieniem: opłakująca Maryja z martwym Synem na łonie, „la Pieta”, jak nazywają taką grupę Włosi. Kardynał San Dionigi, francuz, zamówił ją u niego, a Jacopo Galli pośredniczył przy zleceniu. W kontrakcie, który jeszcze posiadamy poręczył, że Michał Anioł będzie w stanie dokonać dzieła piękniejszego niż jakiekolwiek istniejące w Rzymie oraz lepiej niż mógłby to uczynić którykolwiek z żyjących rzeźbiarzy. Rzadko kiedy piękno uznanego dzieła sztuki…

„Tajemnice Światła”

Aneks „Ku Światłości” stanowi pięć prac rysunkowych, poświęconych rozważaniu nad „Tajemnicami Światła” Różańca Świętego, ustanowionymi przez papieża św. Jana Pawła II. Wybór Czwartej Części Różańca uwarunkowany jest zawartą w niej medytacją nad wydarzeniami z życia Pana Jezusa, których szczególną cechą staje się obecność „Światła”, zarówno w przestrzeni widzialnej jak i metaforycznej. Realizacja Tajemnic „Chrzest w Jordanie”, „Cud w Kanie Galilejskiej”, „Głoszenie Królestwa Bożego i wezwanie do nawrócenia”, „Przemienienie na Górze Tabor” oraz „Ustanowienie Eucharystii” nastąpiła w rezygnacji z przedstawienia na rzecz naniesionych monochromatycznych szarości nacechowanych efektem świetlistości, osiągniętej poprzez szczególny sposób operowania ołówkiem automatycznym. Uzyskanie wrażenia jasności oraz lśnienia miało na celu analogię do wspomnianego motywu Światła, będącego w warstwie widzialnej znakiem towarzyszącemu wydarzeniu. W płaszczyźnie metaforycznej świetlistość w rysunkach staje się wyrazem pewnej zasłony, będącej jednocześnie refleksem Tajemnicy Wszechmocnego, który objawia się człowiekowi, przysłaniając swoim blaskiem własną Istotę.

„Daphne”

Rzeźba ,,Daphne” przedstawia akt kobiecy. Inspiracją dla pracy stała się mitologiczna opowieść o nimfie ,,Daphne”, która uciekając przed zakochanym w niej bogiem Apollo przemieniła się w drzewo laurowe. (…)

Celem zawartych w formie rozwiązań było ukazanie mitycznej nimfy w trakcie transformacji przy rezygnacji z dosłowności przedstawienia, obecnej w dziełach przeszłych pokoleń artystów. Zabiegi w układzie kompozycji miały za zadanie doprowadzić odbiorców rzeźby do gry skojarzeń. Rzeźba stała się próbą wydobycia w kobiecym akcie wrażliwości drzewa – jego ciężaru, statyki i spokoju połączonych z delikatnością i ulotnością jego…